Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2010, Australie, channel 7, februari, jaguar
Kreeg net een mailtje!
“Dear Pim
As discussed this morning, Channel 7 is currently producing a new show called ‘Real Crime’ which will be on air later this year.
We would like to hire your vehicle – White Jaguar 1982 – for approximately 3-4 hours on Monday the 15th of February to feature as one of our actors vehicles.
The scene is basic … the car is parked outside a mansion with the owner of the mansions neighbour sitting inside of it. The owner of the mansion comes over to the car and has loud words with the driver and then retreats back into his home.
This short scene does however take time setting up ie lighting and playing thru the action thus it taking approx 3-4 hrs.
Depending on your availability we would also like to invite you to come to set or if you are unable on these days, I will come to you for collection and drop off.
As mentioned we will supply you with our public liability form, a rental agreement which again holds Channel & liable for any unforeseen occurrence, copy of drivers licence and all driver details. Also we will provide a statement by supplier so that you do not have to pay tax on the payments of $150 per day. We will also replace fuel used between the pick up and drop off.
Please let me know if you are happy with this and I will make a confirmation for time etc.
Looking forward to hearing from you,
Many thanks,”
Hihi, is dat even leuk 
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2010, adelaide, Australie, clint, februari, jaguar, japan, joondalup, melbourne, sydney, uluru
Op 10 januari ben ik naar Perth gereden en de auto op de trein gezet. Ik ben voorin in een cabine gaan zitten en heb me 54 uur moeten vermaken! Was erg indrukwekkend om de grote leegte te zien: maar 1x en nooit meer! De volgende keer ga ik lekker met het vliegtuig, heb het grote niets nu wel gezien 
. Dinsdagochtend in Adelaide aangekomen en de dagen doorgebracht met een prachtige Francaise. Beetje trappen in een waterfiets en rondjes lopen door de binnenstad. De nieuwe wintercollectie is uit en de wisselkoers is slecht: het kopen van een jas (voor Japan) is nu ineens een dure zaak geworden 
De laatste dag in Adelaide nog even afscheid genomen van Niels (een jongen die ik 11 maanden geleden heb ontmoet) en naar de dierentuin geweest. Er waren 2 grote pandaberen. Ook weer gezien! De foto’s lichten de rest wel toe.
Op een donderdag (14-01) kwam Clint terug van Tasmanie en konden we de volgende dag op weg naar Alice Springs (dichtstbijzijnde stad bij de Ayers Rock). Auto geparkeerd bij het hostel en het vliegtuig naar Alice gepakt. Dat is dus een uur vliegen (voor als je op de kaart kijkt), in plaats van +/- 3 dagen rijden.
In Alice bleven we in Annie´s Place en konden we met Jess (de tourguide) op een 3daagse tour. Knettergek mens, ze reed rally en nog meer gekke dingen. Helemaal feest! Rondom Uluru (de grootste rots) is nog veel meer te beleven! Het veel mooiere Kings Canyon en the Olga’s verdienen veel meer aandacht dan die stomme kei. Ik denk dat de foto’s dat ook wel aangeven.
In eenpersoonstentjes (slaapzakken met matras = een swag) hebben we 2 dagen onder de sterrenhemel geslapen en konden we iedere ochtend voor zonsopkomst alles inpakken en op pad naar het volgende wandeltochtje. Het was 3 dagen voornamelijk lopen en zwemmen. Clint klagen dat zijn schoenen niet lekker zaten en dat het warm was. Maja het beste ervan gemaakt en voornamelijk lol gehad. Een discussie tussen Clint en een Aziaat is geweldig om te horen!
Na de Uluru tour met gang terug naar Adelaide (vliegtuig) en de auto ingepakt. Tussen Adelaide en Melbourne ligt de Great Ocean Road. Was ontzettend veel over gepraat maar uiteindelijk was er weinig aan. Er zitten mooie stukken tussen maar het over grote deel was snelweg of bebost. Niet de wegen langs de rotsen en de zee, zoals op de foto staat. De keer dat we langs de zee reden moest ik zwaar opletten aangezien het een groot gekronkel is.
We zijn blijven slapen in een bos, dat bleek een kweekbos te zijn. Dus de volgende morgen zagen we gigantische stofwolk van een vrachtwagen op ons afkomen! Help! Tent inpakken en weg wezen. Gelukkig sloeg de vrachtwagen af voordat hij ons bereikte.
Tweede nacht in Apollo Bay blijven slapen op een caravanpark. Naast een riviertje, beetje veel van het zelfde. Heb nu wel genoeg caravanparken gezien.
In Melbourne zaten een hele berg bekenden van de afgelopen maanden. Tom, Chris (van Joondalup), wat mensen van de Uluru tour en wat oude bekenden. Tot nu toe is het een grote bende van kroegen/terrasjes aflopen om alle afspraken maar na te komen. Ook leuk!
Naar een paar wedstrijden van de Australian Open. Nog nooit op een Grand Slam geweest, dus dat kunnen we ook weer van de lijst schrappen. Nu bleek dus dat we naar de dubbel van de gezusters Williams konden kijken, een van de leukste wedstrijden van die dag.
We konden via een groot scherm naar de wedstrijd van Murray vs Nadal kijken maar het was Australia Day. Tijdens de wedstrijd barstte het vuurwerk geweld los, dus we hebben achteraf vernomen dat Nadal had opgegeven.
Vanuit Melbourne een saaie rit naar Sydney gehad, niet veel bijzonders en voornamelijk haast maken omdat we dan zoveel mogelijk tijd hebben in Sydney. Clint wilde nog een beetje rondkijken en ik ga proberen de auto te verkopen.
In Sydney zijn we Chris, Sarah en Tom weer tegengekomen, erg gezellig! Clint besloot om wat eerder naar Singapore te vliegen om daar eventjes rond te kijken. Ondertussen aanstalten gemaakt om de auto te verkopen. Hij staat nu op verschillende websites, hangt op in hostels en wordt maandag (8-02-10) gepubliceerd in het Jaguar Drivers Club magazine
Omdat ik over een klein weekje alweer in Japan zit: sayonara!
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2010, adelaide, alice springs, Australie, brouwerij, cook, forest, fremantle, hostel, jaguar, januari, japan, little creatures, nullarbor, sydney
Clint vertrok woensdag ochtend naar Tasmanie. Ik bleef tot vrijdag omdat Chris dan 31 werd. Dat feestje werd gevierd in Fremantle. Erg leuke verhalen over het stadje gehoord en die bleken zeker waar te zijn.
Leuke atmosfeer, bandjes op straat en (tromgeroffel): de Little Creatures brouwerij (handenklappen). Een brouwerij, winkel, restaurant met open keuken en een eigen haven. Erg leuk! Eerst het assortiment geprobeerd en vervolgens een heerlijke pizza besteld. 5 mensen zie je de pizza opbouwen en ondertussen genietend van een heerlijk glas bier. Leuke tent, jammer dat ze niet in Nederland zitten. De jongens hebben me een badge cadeau gedaan. Eentje van Jaguar . Kan ik me tas weer versieren.
Zondagochtend vertrokken naar Perth (vanuit Fremantle). Zondagochtend de auto op de trein gezet en vervolgens ingestapt. Om 11:55 vertrokken en om 22:00 komen we aan in Kalgoorie. Dinsdagochtend rond 09:00 komen we aan in Adelaide. Tot die tijd probeer ik het internet bij te werken, lezen en nieuwe muziek te luisteren. Tot nu toe ben ik voornamelijk verbaasd over het uitzicht. Zondagmiddag reedt de trein door de graanvelden, net buiten Perth. Onvoorstelbaar zo groot, ze eindigen aan de horizon. Glooiend landschap met af en toe een boom. Maar onvoorstelbaar groot en allemaal bedekt in graan. Bedekt geweest dan, het is er net afgehaald.
Zondagavond de klok 1 uurtje vooruit gezet.
De Nullarbor woestijn is 4 x zo groot als België en is zo glad als een pannenkoek. Duurt even voordat je ook maar een kleine verandering in landschap kan waarnemen. Einde van de dag zag ik wat heuvels en dat was het. Na het avondeten de klok 90 minuten vooruit gezet.
Het was aan het regenen in de Nullarbor. Vreemd om te zien maar het had te maken met een cycloon ten noorden van Australië.
Rond het middaguur door Forest heen gereden. Een dorp van 2 mensen, die het vliegveld onderhouden. Later op de dag stopten we in Cook. Een dorp van wel liefst 5 mensen. Cook is een bevoorradingspunt van de treinen.
Film arsenaal van Richard aangebroken en een leuke avond gehad met mijn Zweedse buuf. ’s Avonds aangekomen in Port Augusta. Het zuidelijkste puntje van de outback (grenst tevens aan de zee)
Dinsdagochtend aangekomen in Adelaide. Om 08:30 waren we er en kon ik mijn spulletjes inpakken. Ondertussen werden de auto’s uitgeladen en kon ik nog ff nababbelen met de Zweedse. Het feit dat een backpacker met de trein reist is niet vreemd. Maar je had de gezichten moeten zien toen ik met de Jaguar weg reed. Weer een groepje mensen die kennis hebben gemaakt met de auto
De auto heeft nu door 5 van de 7 staten van Australie heen gereden. De laatste is Tasmanie en dat gaat helaas niet lukken.
Overigens was het in Adelaide de afgelopen drie dagen 42 graden. WOEHOE! Bij aankomst was het aan het regenen Lange broek en trui maar uit de tas getrokken. Wat een ellende.
Vluchtje geboekt naar Alice Springs (opstapplaats voor Uluru tourtjes). Even Clint oppikken van het vliegveld en vervolgens weer het vliegtuig.
De andere kant is: het einde komt ook in zicht. Alles wat niet in de auto paste, is weggegooid of naar huis gestuurd. De krabben heb ik moeten achterlaten. Ze hadden de rit naar Sydney niet overleefd. Ondertussen ben ik me aan het verdiepen in de Lonely Planet van Japan en probeer ik de laatste tourtjes in Australie te boeken. Jaartje is omgevlogen, dat kan ik je wel vertellen.
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2009, 2010, Australie, chris, clint, duiken, kerst, kirsten, krab, lena shipwreck, oud & nieuw, slijterij, stacey, summadayze, tom
- Clint ZevenGebergte zat vast op Fraser Island
- Miranda is kersen aan het verwerken
- Een vrouw trok haar top uit voor gratis drank in de slijterij, niet gekregen, wel gekeken
- Is het heerlijk weer in Perth maar horen we ook steeds meer berichten over bosbranden
- Was het huis in rep en roer vanwege de kerstlootjes.
De kerstlootjes werden getrokken voordat Kirsten en Sarah waren vertrokken. Ik had Kirsten’s naam getrokken en heb een kleinigheidje voor haar gekocht. Er was een budget van 15$ dus het waren allemaal aardigheidjes. Blijkbaar had Kirsten mijn naam getrokken. Ik heb een heremietkrab (jeweetwel zo´n beestje met een schelp) en een body board gekregen . Behalve dat we meldingen van geluidsoverlast hadden, hadden we de tweede regel ook gebroken: we hadden huisdieren . Het moet niet gekker worden!
Een groot feest, we hadden vanalles te doen en nu moest ik ook ineens op een krabje passen. Heel erg leuk cadeau en heb er regelmatig dubbel om gelegen.
We waren nog uitgenodigd door een kennis om te komen BBQ’en. Voordat we daar aankwamen gingen we nog even kijken bij de haven. Daar verkochten ze kreeften . Zo gezegd, zo gedaan. In een Jaguar met een kreeft aankomen op een BBQ aan het einde van december. Had je me dit een jaar geleden verteld, had ik gezegd dat je niet goed bij je paasei bent.
In de volgende dagen vertrokken de dames en was het feest compleet: geen regels! Lekker hor! Nu bleek dat de vaat zichzelf niet wast. Erg vervelend.
Kerst kwam in zicht, de temperatuur steeg, het huis was versiert en Clint kwam naar Perth! Erg gezellig aangezien ik alweer even geen Nederlander had gesproken. Laat staan iemand die weet waar het recreatieoord ligt. Tegen de tijd dat Clint langskwam bleek dat we de kerstdagen konden doorbrengen bij Stacey (de moeder van het petekind van Chris, Molly). Stacey heeft een erg leuke bungalow met pooltafel, jacuzzi en BBQ! Tenminste we dachten dat er een BBQ was, naja dan maar grillen (Britten noemen een gril, een George Foreman?!). Pool spelen en beetje dobberen in de jacuzzi. Clint merkte op dat het water te laag stond: vullen dus! De verwarming stond ingesteld op 41 graden en die werkt pas bij het juiste waterpeil. Kort gezegd: de volgende dag kregen we een belletje dat het water veel te warm was. Oeps!
Clint meegenomen naar Joondalup om hem te introduceren in het leven dat we de afgelopen 2 maanden hebben geleefd. Voorstel rondje in de kroeg, veel ouwehoeren en af en toe werken. Clint heeft me trouwens “Best of Travels 2010” gegeven van Lonely Planet. Erg leuk boekje!
Verhalen ophalen en plannen maken voor de rest van de reis. Behalve dat Clint erbij was gekomen, is er een tweede krab bijgekomen. Stacey heeft me een krabje en bijbehorende schelpen cadeau gedaan. Haha, het wordt nog gezellig!
Clint rakelde allemaal dingetjes op die ik langzamerhand had vergeten. Uitsmijtertje, wentelteefjes, vlamtosti’s, kroketten. Haha, kreeg spontaan honger. 3 van de 4 gerechten zijn niet lastig om klaar te maken. Maar aangezien ik al een kreeft had klaargemaakt, dacht ik kroketten ook wel aan te kunnen. FOUT! Pa heeft via MSN uitgelegd wat ik moest doen en deelde mede dat het 3 dagen zou duren. Ja dag, dan maar geen kroketten. Je kan ze ook kopen, was het advies. Niet hier, speculaas en de ruijter vlokken. Dat is het wel voor het nederlandse assortiment in Perth.
Aangezien 3 van ons een duikbrevet hebben (Clint, Richard en ik) zijn we gaan duiken bij het Lena scheepswrak. Het was mijn eerste duik bij een wrak en het was erg indrukwekkend. Ik realiseerde hoeveel je vergeet in een korte tijd en hoe leuk het duiken is. Meerendeel van mijn duiken zijn nog steeds instructie duiken. Moet hard gaan werken aan de recreatie duiken! Ik geloof dat Clint en Richard het erg gezellig hadden en ik dobberde lekker achter de gids aan. Was niet erg totdat ik zijn staart aanraakte. Ja, staart: hij had een metalen staart/slang aan zijn been hangen waar een pulserende spanning doorheen wordt gestuurd. Haaien schijnen het niet fijn te vinden. Ik ook niet. Dat deed pijn, het feit dat je 16 meter onder water zit maakt het ook niet makkelijker.
Het was allemaal heel gezellig maar een 40 urige werkweek had ik voor het laatst gehad in Newcastle, bij de kermis. Daarom heb ik ja gezegd op het werk aanbod voor 31 december en 1 januari. Oudejaarsdag bij de slijterij en nieuwjaarsdag werken tijdens een paardenrace. Werken tijdens oudejaarsdag was niet zo’n straf. Het was niet het toppunt van gezelligheid maar moest er de volgende dag toch weer vroeg uit. Heb geen pijl de lucht in zien gaan. Beetje een domper.
Ondertussen in Joondalup. Tom en Chris zijn elkaar kwijt geraakt. Chris staat op foto’s met mensen die hij niet kent, realiseert hij de volgende dag. Tom was in slaap gevallen in de bosjes. De politie heeft hem wakker gemaakt en naar huis gestuurd.
Clint en Richard samen op pad in Perth: gezellig maar geen vuurwerk. Wederom een domper. Helemaal toen we de beelden van Sydney zagen. Daar was wel een enkelt pijltje de lucht in gegaan.
Nieuwjaarsdag: een jaar sinds ik de reisgids van Australie heb gehad van mijn collega’s van Thermen. Een jaar + 2 dagen dat mijn zusje is getrouwd. Een jaar sinds ik in mijn korte broek in het casino op St. Maarten stond. Tijd vliegt
Maar nu: werken op Perth Ascot tijdens een paardenrace. Tom, Chris en ik mochten drank serveren in het VIP gedeelte. Mooie dames, netjes aangekleed en (grootste deel van de dag) geen kassa. Heerlijk weer, leuke muziek, modeshow op de achtergrond, paardjes die rondjes rennen en mensen die euforisch reageren op het getrappel van de hoeven. Best feestje! Het feit dat we 35$ per uur kregen betaald was ook leuk.
2 januari was niet heel erg spannend, voornamelijk bankhangen, mensen bellen en uitrusten. 3 januari was namelijk Summadayze . Een festival met Carl Cox, 2 many DJ’s, Roger Sanchez en vele anderen. Wederom apart om een feestje op 3 januari te hebben met 38 graden en geen wolkje te bekennen. Lang verhaal kort: Clint en ik hebben een zeer geslaagde dag gehad en lol gehad. Lipton ice tea werd gratis uitgedeeld en boven de barretjes hingen vernevelaars om wat verkoeling te bieden. Rond een uurtje of twaalf naar huis gegaan. Tom en Chris opgepikt in de kroeg en met de laatste trein naar huis. De maandag erop voor de laatste keer in de slijterij gewerkt en voorbereidingen maken voor het aanstaande vertrek.
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, chris, december, eten, hyatt, joondalup, paddy malone, pannenkoeken, pizza, sarah, slijterij, tom, top gear
Zo, daar zijn we weer! Heeft wederom even geduurd. Begin laks te worden in het bijhouden van mijn weblog. Vervelend maar ik hoop de komende maanden de draad weer op te pakken.
Eerst ff terug naar december. Halverwege december 2009 wilde we (Tom, Sarah, Chris en ik) naar het zuiden rijden om daar een wijnboerderij te bezoeken. Plan werd gestaakt aangezien een reisgenootje van de Engelsen over zou komen. Kirsten is een 20 jarige Schotse en Tom is er helemaal weg van. Fijn voor het ventje. Kirsten was nogal aanwezig. Binnen de kortste keren was er een bus met sneeuwpoeder aangeschaft en alles en iedereen werd erin bedolven. Ook de ramen, dat het vliegenscherm eronder zat, gaf niet. Wel als je probeert het muggenscherm schoon te maken
Ondertussen kon ik op komen draven bij de slijterij! Hoi hoi hoi! Een baantje. Ik begon met 14 uur in de week maar dat werd snel opgekrikt naar 21. Met een beetje slim plannen kon ik ernaast werken bij het Hyatt hotel of de basketbalwedstrijden in het Challenge stadion.
Het werk in de slijterij werd een automatisme:
- Auto rijdt de winkel in (je leest het goed)
- Klant schreeuwt bestelling
- Ik schreeuw prijs terug
- Klant schreeuwt met welke biljetten hij betaald
- Breng drank + wisselgeld naar de auto
- Neem geld aan, auto rijdt weg, volgende!
- Vult koelkast aan
Australiërs zien niets in het uitspreken van Frans klinkende wijnnaamen/gebieden/soorten. Cabernet Sauvignon is een ‘cab-sav’ en een Semillion Sauvignon Blanc is een ’ssb’. FF wennen
Daarnaast werd het werken in het Hyatt hotel steeds leuker. Onze (Chris, Tom en ik) leidinggevenden leerden ons kennen en de vaste krachten kregen in de gaten dat zij niet de enige waren die met 3 borden konden lopen. Bovendien heb ik een collega uitzendkracht duidelijk uitgelegd dat ik Engels versta/spreek en begrijp. Hij hoeft dus niet als een klein kind tegen me te praten. Eikeltje droop af en Chris en Tom lagen op de grond van het lachen.
Na het werk gingen met de auto naar huis alwaar ons de vuile was en vaat stond te wachten. Dat kan morgen ook . Het werd een vast begrip dat Chris en ik een borreltje deden na het werk. Aangezien alles is gesloten tegen de tijd dat we thuis kwamen (02:00, ze sluiten vroeg in Perth), dronken we thuis maar een biertje. Hij werkt voor de BBC (oa voor Top Gear) en is ongeveer een jaar aan het reizen. Voldoende gesprekstof dus. Regelmatig liepen deze borreltjes volledig uit de hand en besloten we maar naar bed te gaan als de zon op kwam
De meiden waren ondertussen druk met praten, praten en praten. Ze hadden een boel bij te praten en ze gingen allebei rond dezelfde tijd richting de oostkust. Sarah om te gaan werken als fotograve, Kirsten om Melbourrne op stelten te zetten.
Omdat ongeveer alle DVD’s waren bekeken werden er willekeurige (drank)spelletjes verzonnen om de tijd te doden. Daarnaast werd poker geïntroduceerd. Geen kaas van gegeten maar was gelukkig niet de enige. Goede introductie van Tom gehad en sindsdien 2 keer gewonnen. Één keer zelfs met slechts een hoge kaart. Daarnaast is er een prachtig filmpje van mij en Tom waarbij hij denkt te winnen met 2 paar maar niet in de gaten had dat ik een ‘four of a kind’ had.
Naast de repeterende activiteiten en de vuile vaat ontwijkend, vonden de Engelsen het tijd om mij te introduceren tot Engelse standup komedianten. Na een paar maanden ga je iets meer begrijpen van het gebrabbel wat ze er af en toe uitgooien. Dat loste helaas niet het probleem op dat ik de Engelse HEMA (of iets dergelijks) helemaal niet ken. Kortom sommige grappen komen gewoon niet aan. Jammer aangezien het meerendeel van de shows erg leuk zijn opgezet (oa Live at the Apollo)
Naast de komedianten hebben de Britten nog wat door mijn strot geduwd: thee met melk en bonen in tomatensaus. Ze zijn druk bezig met het maken van ontbijt. De bacon, kaas, worst, toast en bonen worden met veel passie klaargemaakt.
Dus ik dacht: ik maak pannenkoeken voor ze! Beetje stroop, honing of basterdsuiker en klaar!
Fout. De Britten kregen het voor elkaar om de pannenkoeken klaar te maken alsof het een pizza was. Paprika, salami, kaas en pepers moesten erdoor heen. Owja: het geheel moest worden bedekt in ketchup 
. Nadat ik ze had laten zien hoe je ze hoort te eten, werd dat afgeschreven als dessert. Poging gestaakt. De week erna een lasagna klaargemaakt en dat had wel succes. De rest van de weken werd het allemaal afgewisseld en werd er altijd wel wat op tafel gezet. Behalve dinsdag, dan was het cheap-tuesday bij de pizzatent (Eagle Boys)
Op de woensdagen naar Paddy Malone’s. Een van de lokale kroegen in Joondalup, pub-quiz spelen, cider drinken (jawel!) en terug naar huis. Bijna iedere week gingen we er naar toe en met zeer grote regelmaat werden er pullen bier of geldprijzen gewonnen. Erg gezellig.
Project Natal: het houdt me nogal bezig.
Een youtube filmpje om wat meer enthousiasme te wekken.
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, bruiloft, hyatt hotel, jaguar, joondalup, november, OV, slijterij, werken
Ondertussen blijkt dat terug bellen na proefperiodes en sollicitaties een serieus probleem is. Na de proef bij de slijterij werd er niet terug gebeld op de opgegeven dag. Dus ging ik vrolijk verder met werken bij de uitzendbureau’s en op zoek naar andere baantjes.
Het eerste baantje wat op de proppen kwam was werken tijdens een paardenrace. Ditmaal was het de Perth Cup. Kleiner van opzet en op een zaterdag (in plaats van een dinsdag!) maar erg gezellig. Mocht heen en weer rennen om de bar te bevoorraden en wat drankjes uitserveren. Tijd vloog voorbij en binnen de kortste keren mochten we weer naar huis. Sarah, Chris en ik waren namelijk alle drie aan het werk tijdens de race.
De zondag en maandag die erop volgde werden gevult met advertenties afstruinen. Heel erg leuke advertentie voor een scheidsrechter op een paintballbaan. Erg leuk, ben nooit meer terug gebeld
Een week later dan afgesproken werd ik gebeld door de slijterij. Ik mocht 3 dagen komen werken!
De komende weken mag ik op komen draven op woensdag, donderdag en vrijdag. Joepie!
De dagen dat ik mocht werken, vlogen voorbij. Leuk werk en je bent heel de dag bezig.
De zaterdag erna ben ik gaan werken in het Hyatt hotel, te Perth City. Mocht hapjes en drankjes serveren op een bruiloft van 45 man. Maar voordat het zover was mocht ik plakken boter in stukken hakken . Een Ier trouwde met een Thaise dame waardoor er een vrolijkje mix van mensen ontstond.
Omdat de monteur een weekje op vakantie was, er moesten nog wat onderdelen worden besteld en er een race (georganiseerd door zijn collega) tussendoor kwam, staat de Jaguar nog steeds in de garage. Het reizen naar werk vind nu dus plaats in het OV . Het is even niet anders. Hoop binnenkort te horen te krijgen wanneer de auto klaar is.
Tot die tijd wordt er poker gespeeld, tv-series en dvd’s gekeken.
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, bar, jaguar, merlbourne cup, november, paintball, slijterij, werken
Dus terug in Joondalup, werk zoeken. De garage (Franzone) had pas tijd op de 9de van november, dus tot die tijd maar zoeken naar een baantje. Tom bleek te hebben gereageerd op een advertentie in de krant. Het was zo’n foute advertentie: “snel geld verdienen?” of iets dergelijks. Wat bleek, het was een bedrijf was telefonische verkoop doet voor een telecom aanbieder. De volgende dag met zijn vieren naar het kantoor afgereisd en jawel een groepsinterview
Ik kan maar een korte periode werken dus ik heb het helaas niet gehaald. Niemand trouwens. De enige (Tom) die was uitgenodigd voor de training haakte de tweede dag al af.
De weken die daar op volgde waren gevuld met rondbrengen van CV’s en aanmelden bij uitzendbureau’s. Na een periode van bellen bleken we te kunnen werken op de Melbourne Cup op Ascot racetrack te Perth. Melbourne Cup draait om een race van 5 minuten en werd dit jaar gehouden op een dinsdag. Geheel Australie ligt plat, de race zelf wordt in (natuurlijk) Melbourne gehouden maar in de rest van het land worden races gehouden. Nu hadden ze een paar bartenders nodig. Geen probleem!
Nu bleken Tom en ik te werken in de Phillip Morris tent. ’s Ochtends kwamen we aan op de race en bleek dat Tom de supervisor was van de bediening. Nu had hij geen enkele ervaring in de horeca
Na een uurtje bleek dat Tom ook verantwoordelijk was voor het eten. Hihi, kreeg spontaan promotie tot supervisor. Dus na een paar uur een koud-buffet gevuld te hebben en te hebben gekeken naar een paar hoedjes, zat mijn dag erop.
Ondertussen had Owain (zoon van Len & Pauline) mij een telefoonnummer gegeven van een collega in Joondalup. Na een tijdje heen en weer te hebben gebeld, kon ik een dag proef draaien in een slijterij. ‘HALLO! Ben geboren naast een slijterij!’. Het maakte helaas geen indruk en moest nog steeds een proefdag lopen (onbetaald). Het gaat om een ‘drive-through bottleshop’. Kortom auto rijdt de shop in, besteld een krat bier en rijdt weer weg. Fijn werk.
Ondertussen zijn we naar Britney Spears geweest! Met zijn 4′en op pad naar een concert waar ik dacht NOOIT naar toe te gaan. Het bleek een leuke show te zijn, Britney Spears moest het niet van het zingen maar van de show hebben. Geen verdere uitleg nodig. Britney Spears in een politieuniform is wel leuk daarentegen
De volgende zaterdag kon ik werken in het Challenge Stadium tijdens een basketball wedstrijd. Langs het veld waren een aantal VIP stoelen neergezet met een gastheer. De gastheer verzorgde de drankjes en maaltijden. Mijn functie van de avond was het vullen van de bak (gevuld met ijs en drank) en uitserveren van de maaltijden. Zo gezegd zo gedaan en op naar huis.
Hoort bij: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, bar, britten, jaguar, joondalup, november, oktober, perth, werk
Zo dat gaat een verhaaltje worden: zal het maar opdelen in een paar deeltjes
Introductie:
Len, Pauline en Owain: heb ik ontmoet toen mijn brood was opgegeten door een kangaroe in Exmouth. Fijne tijden.
Jason: Woonachtig in Perth, ontmoet in Derby.
Chris, Richard, Sarah & Tom: huisgenoten in Joondalup, behalve Tom allen ontmoet in Darwin.
Franzone: Jaguar dealer.
Hoofdstuk 1: Gereis
We gaan terug in de tijd, zo rond 16 Oktober. Die dag lag ik in het zwembad in Perth en ’s avonds was het housewarming feestje van Chris en Rich. Dat bleken Chris, Richard, Sarah en Tom te zijn
Ingetrokken op de bank en nooit meer vertrokken. Einde verhaaltje 
OK nu de langere versie: feest was gezellig. Joondalup zit vol met Engelsen dus een aantal familieleden van het viertal kwamen langs. Uiteindelijk geëindigd met een groepje straffe cider drinkers en op naar bed (cq bank).
Wilde het viertal niet al te veel tot last zijn dus ik had een reservering voor de rest van de week in een hostel in Perth. Maar ze vonden het wel erg gezellig dus ik kon blijven. Fijn plan:
- Beetje TV kijken
- Wachten totdat ik de auto kon ophalen (de eigenaar van de stalling, Len, was op vakantie)
- Naar Bunbury rijden en weer aan de slag als schoonmaker.
Niet dus! Waarom niet? Dat leg ik zo uit. Ondertussen was het gehele huishouden bezig met het zoeken naar een baantje, behalve ik. Ik had namelijk al een baantje in Bunbury (dacht ik).
Toen het eindelijk de 26ste was kon ik opstijgen van de bank en naar Mandurah reizen (per trein) om de auto op te halen. Aangekomen bij het geweldige huis van Len & Pauline bleek de auto er ook nog te staan. Toch fijn, als je de sleutels erin heb achtergelaten
Twee dagen discussie gehad met Len over de verzekering/APK van de auto. Na veel bellen en mailen bleek het mogelijk te zijn om de auto te keuren in Perth (en niet in Sydney!). De lokale ANWB had het voor mij zwart op wit gezet en ik kon een afspraak maken bij een keurstation.
Volgende dag de auto afgegeven voor de keuring. De APK verloopt eind december maar ik wilde er vroeg bij zijn. De auto werd afgekeurd op scheurtjes in de remleidingen en teveel speling op de wiellagers. KLOTE! Heb het gereedschap niet voor het ontluchten van de remleidingen, laat staan het vervangen van wiellagers. Op naar Franzone, de jaguar-Piaggio dealer
OK, terug naar Len & Pauline. Even nadenken. In Bunbury zal ik de auto dagelijks gebruiken en dat lijkt me niet verstandig met gammele wiellagers. Andere optie: auto parkeren bij Len & Pauline, terug naar Joondalup en daar werk zoeken. Werk zoeken waar je geen auto voor nodig heb.
Zo gezegd, zo gedaan. Terug naar Joondalup en ’s avonds de eerste 2 meldingen van overlast gescoord
Hoort bij: Van alles nog wat
… maar ik heb ze gevonden! De Ruijter vlokken
Update over de afgelopen maand volgt. Ben alleen even aan het stoeien met de hoofdstuk indeling
