PimViergever.nl

We waren uitgenodigd voor een schuurfeest in de Mariapolder. Dan gaan er bij sommige alarmbellen af vanwege de geweldige schuurfeesten die er zijn gegeven. Alleen deze werd het georganiseerd vanuit een hockeyclub. Toen hadden er andere alarmbellen moeten gaan rinkelen.

Ik had afgesproken om verschillende mensen op te halen en thuis te brengen, dus BOB’en. Dat geeft niet, maar als je dan op een totaal ander feest komt dan verwacht, valt het een beetje tegen. De sfeer er in drinken met spa-blauw is moeilijk.

Zoals de meeste weten/beseffen/hebben-ondervonden, gaat witte (aan)kleding niet goed samen met het begrip schuurfeest.
Toen wij, na de helletocht over de dijkjes, aankwamen was de ingang bekleed met witte doeken. Even later bleek dat ALLES wit bekleed was. Als je dan voor 35€ een fles bubbels kan krijgen, je vol kan proppen met oesters en andere culinaire hoogstandjes moet het volkomen duidelijk zijn dat het geen schuurfeest is waar je terecht bent gekomen.

Kuubkisten worden wel eens gebruikt om plastic glazen bier in op te vangen of om op te dansen. Deze avond waren ze (jawel) wit bekleed en stonden er flessen champagne of hapjes op.
De bezoekers van dit feest(je) waren ook niet bepaald de doorgewinterde schuurfeestgangers. Mevr. Dekker stelde mij als volgt voor aan een paar gasten: “Kijk! Dat is een schuurfeest bezoeker”. Waarop de mensen erom heen mij stonden te bekijken alsof ik een uitstervend ras was. Er werd gevraagd wanneer ik met bier ging gooien. Toen ik aangaf dat ik dat pas zou gaan doen als ik mensen zat was, was het gesprek vreemd genoeg afgelopen.

Omdat er niemand in een kiepwagen plaatjes stond te draaien was er een band op getrommeld. Ze hadden alleen de geluidsinstallatie thuis kunnen laten aangezien het publiek regelmatig op een hele fijne en hoge PIEEEEP werd getrakteerd.
Als afwisseling liepen er een paar travestieten door de schuur, die ons later nog trakteerde op een playback show. “Travestieten in de schuur van Dekker: het moet niet gekker worden. Maar het moet ook niet vaker gebeuren” was een van de meningen. Onder het luidde gejoel van de andere bezoekers bleek dat wij een afwijkende smaak hebben.

Ondertussen vielen er regelmatig flessen of glazen champagne op het tapijt wat op de vloer lag. Ik was later op komen dagen omdat ik andere schoenen had aangetrokken vanwege het barre weer. Op mijn pantoffels was ook mogelijk geweest, zo bleek.

Niet iedere bezoeker had ooit een Dixi meegemaakt, bleek uit de vraag: “waar zit de spoelknop?”. Toen er ook een telefoon in was gevallen, waren ze onvergetelijk geworden.

Het was een gezellige boel bij elkaar maar de term ’schuurfeest’ was niet echt op zijn plaats Jammer van het verschrikkelijke pokke weer maar het was nu al warm zat in de schuur. Volgende keer alleen even informeren wie er allemaal naar het schuurfeest gaan.