Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, broome, juli, ossi
In Broome aangekomen en wachten op Judith en Ossi (en de anderen). Dat was ongeveer het doel van de middag toen ik aankwam in Cable Beach Backpackers. Met wachten bedoel ik eigenlijk wasjes draaien en in de hangmat liggen 
Ik had er 3 nachten geboekt en was vrij benieuwd naar de verhalen van de Kimberley gangers. Kon ook niet wachten totdat alle rotzooi uit de auto was zodat ik deze een keer kon schoonmaken.
Zoals gewoonlijk was Judith niet te genieten maar de rest van de groep was opgelucht dat ze aan waren gekomen op de plaats van bestemming. Een normaal bed en de lang verwachte douche (ze hebben 4 van de 9 dagen zonder gezeten).
Na de trip tussen Darwin en Broome was ik (zelfbenoemd) steak & soep specialist dus Ossi getrakteerd op een steak-sandi (biefstukje brood!). Kennisgemaakt met de rest van de groep en op jacht naar een pub en gezelligheid. Kort maar krachtig, iedereen viel om van de slaap. Even een kijkje genomen in Diver’s Den en weer vlot naar huis. Toch nog even een Little Creatures Pale Ale (Bier uit Fremantle, wordt vervolgd) kunnen proberen en een stubby-holder (bier houder 
)gekocht
De volgende dag naar het strand geweest. Cable Beach is werkelijk waar prachtig! Mooi strand en lekker rustig. Je kon een surfplank huren maar de golven in de Oosterschelde zijn nog hoger dus ik sloeg over.
’s Avonds naar Divers Den waar we (de Kimberly groep en ik) een paar biertjes hebben geprobeerd en vervolgens weer opweg gingen naar de Ierse pub. Daar trad een bandje op en we moesten vroeg binnen zijn anders stonden we in de wachtrij. De Ierse pub leek een gigantische blunder te zijn toen we aankwamen. Er was bijna niemand en degene die aanwezig waren, waren dronken en stonken verschrikkelijk. Geen oud-bruin interieur en de bardames waren doof en zo traag als een slak.
Maar! Binnen een uur stond het bomvol met backpackers, er was inderdaad een wachtrij en iedereen nam voor lief dat het bestellen van bier eigenlijk een ontnuchteringscursus was.
De band liet bezoekers op het podium zodat deze nog even konden ‘jammen’. Leuk bedacht maar na 3 bier denkt iedereen dat hij de nieuwe Paul McCartney is.
De volgende dag een katertje uitslapen op het strand en vervolgens op weg naar het hostel waar een BBQ werd georganiseerd. Ossi had een vis gevangen dus die werd op primitieve wijze klaargemaakt. Smaakte wel erg goed. Wat voor een vis? Volgens mij een snapper maar ik weet het niet zeker.
Voor de BBQ begon vertelde Ossi dat hij niet meer met mij naar Perth wilde reizen. Dat was ff een klap in mijn gezicht. De avond voordat we vertrokken kreeg ik te horen dat de kosten voor de laatste 2200 km waren verdubbeld, ik alleen aan het reizen ben en dat ik een bak met geld op moest hoesten voor de auto. FF geen zin meer in reizen en andere activiteiten. Vloeken en bier drinken leken me een uitstekend plan. Eerst naar de bank geweest om geld te pinnen, dan was ik in ieder geval van dat gezeik af. Vervolgens BBQ verorberd en opweg naar Matzo’s, een lokale brouwerij. Prachtige locatie voor een restaurant met een bierkaart. Paar verschillende biertjes geprobeerd terwijl een lokale held zijn kunsten vertoonde op een didgeridoo.
Nadat een paar uurtjes waren verstreken ben ik vertrokken naar de bioscoop samen met Assaf en Sarah. We hadden de nieuwe Harry Potter nog niet gezien. Aanrader!
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, broome, bungle bungles, darwin, fitzroy crossing, geikie gorge, halls creek, judith, juli, katherine, kununarra, ossi
Op een zondagochtend afscheid genomen van 5 mensen die de Kakadu tour hebben gedaan. 12 uur nadat ze uit het ene busje waren gestapt, waren ze op weg met een vers busje. Ik ging weer terug naar bed, dat leek me fijner
Samen met Chris en Rich (2 Britten) gezellig een biertje gedronken. Tot aan dinsdagnacht, bedoel ik dus. Was erg gezellig en met pijn in mijn hart afscheid genomen van een boel mensen en Darwin.
Woensdagmiddag aangekomen in Katherine, dezelfde camping gevonden als de vorige keer en de rest is bekend. Geen bijster bijzondere buren of reisgenoten dus de volgende morgen was het inpakken en wegwezen.
Vanuit Katherine doorgereden naar Victoria River Roadhouse, werkelijk waar een prachtig uitzicht tussen de rode rotsen. Daarna naar Kununarra, dat ligt in Western Australia. Aangekomen bij de staatsgrens werd de Jaguar gecontroleerd op fruit en groente (dat mag je dus niet meenemen 
) en werd mij verteld dat het 2 uur vroeger was. Apart maar waar.
In Kununarra een klein campingje gevonden met een paar buren die erg geinteresseerd waren in de Jaguar . De trouwauto heeft in ieder geval bekijks
Na het bekende ritueel van wakker worden en inpakken (en alles wat ertussen hoort) vertrokken naar Halls Creek. Onderweg gestopt bij een roadhouse waar ze behalve benzine ook vluchten over de Bungle Bungles aanboden. BB is een rotsformatie die is ontdekt eind jaren ‘80 en sindsdien erg in trek is. Aangezien de auto niet bepaald 4WD is, leek een vlucht toch de beste optie. Erg mooi om te zien wat regenval door de eeuwen heen kan doen met rotsen. Hopelijk zijn de foto’s duidelijk genoeg (als ik ze online krijg 
). Na een vlucht van 50 minuten (en veel meer foto’s!) opweg naar Halls Creek.
Ik werd op voorhand al gewaarschuwd voor Halls Creek, het schijnt niet zo heel gezellig te zijn. Maar ik had 4 motorrijders als buren dus ik maakte me geen enkele zorgen 
’s Avonds wakker geworden van een paar stelletjes die ruzie hadden maar voor de rest geen nieuws onder de zon.
Na een saai ritje (woestijn, zand, woestijn) van 2 uur kwam ik een fietser tegen met welliefst 2 aanhangers. Prachtig om te zien, nog leuker om een praatje mee te maken. Biertje aangeboden en kreeg te horen dat hij een paar jaar geleden was begonnen in Sydney (op de fiets) en dat hij blijft fietsen zolang hij onderweg werk kan vinden.
Fiets ongeveer 60 km per dag en verblijft het liefste langs rivierbeddingen. De truckstops zijn te lawaaiig en de rivierbeddingen zijn heel erg mooi. Allemaal waar maar krokodillen denken er hetzelfde over
Daarna doorgereden naar Fitzroy Crossing naar een camping waar een nederlands stel aan het werken was. FF bijpraten en vervolgens opweg naar Geikie Gorge. Wederom een rotsformatie maar deze keer was het een boottochtje wat mij verplaatste. Zoetwaterkrokodillen gezien, weer wat geleerd over rotsen en nog meer foto’s gemaakt . Het was prachtig om te zien maar foto’s doen beter hun werk dan mijn getyp.
Vanuit Fitzroy Crossing doorgereden naar Derby en daar verwachtte ik STRAND! Voor het eerst sinds Cardwell (nabij Cairns) wilde ik strand zien. Maar helaas het waren moddervlaktes :’(
’s Avonds (erg) dronken geworden met 2 jongens uit Perth die in 3 weken even naar de andere kant van Australie (Darwin) gingen en weer terug. Mooie verhalen en wederom contactgegevens uitgewisseld. Peter en Jason hebben mij (en dus ook Ossi) toegezegd om wat te regelen wat betreft onderdak en werk, OLE!
Het was 20 juli toen ik onderweg was naar Broome, weer even blijven plakken achter een roadtrain en vervolgens met een redelijke vaart naar Broome. Op dezelfde dag kwamen Ossi en Judith (met de rest natuurlijk) aan in Broome. Ze hebben een geweldige tour door de Kimberley’s gehad en waren nu voornamelijk toe aan een bed.
De komende dagen nog even feestvieren in Broome en vervolgens plannen maken voor de afdaling naar het zuiden. Of niet: het weer is daar nu heel erg slecht. Vanwege een vluchtje naar Nieu-Zeeland moet ik er voor 1 september zijn. We zullen zien
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, broome, darwin, juli, kakadu, krokodillen, slangen
Donderdagochtend om 06:00 voor de deur van het hostel opgepikt door Mark (de tourguide). Na een kort verhaaltje zijn we gedropt bij een rivier waar er krokodillen werden gevoerd. Daar mochten we eerst nog even een blackheaded python om ons nek leggen voordat we op de boot stapten.
Het voeren spreekt voor zich maar het springen van de krokodillen is vrij indrukwekkend!
Vervolgens zijn we naar een cultureel centrum gebracht waar we even rond hebben gekeken. Een aantal bloemblaadjes geprobeerd welke naar honing smaakten en op naar een heuvel met een prachtig uitzicht. De anbangbang billabong ligt naast de heuvel en is te zien in de film Crocodile Dundee.
Hierna zijn we naar een aantal rotsen gebracht waar aboriginal tekeningen te vinden zijn. Verschillende tekeningen kunnen bewonderen en daarna op naar het kamp. We sliepen in een vallei in gaastentjes. Eten werd klaargemaakt op het kampvuur (kangoeroe ole ole) en ondertussen konden onze longen botvieren op een didgeridoo.
De volgende morgen met een noodgang richting Twin Falls Gorge. Tijdens deze wandeling kwam ik erachter dat ik toch echt schoenen nodig had maar niemand had een paar schoenen (maat kano) over. Dan maar op de slippers de rotsen beklimmen. Aangekomen bij een paar prachtige watervallen en bijzonder klein strand.
Een aantal mieren gegeten die smaakten naar citrusvrucht en vervolgens het spetterpak aangetrokken om een beetje af te koelen in het water.
Na deze zwemtocht werden we naar een boot geleid die ons door het lage gedeelte van de Twin Falls voer. We mochten helaas niet zwemmen maar het water was ZEER aantrekkelijk. Mooie foto’s kunnen maken en waarschijnlijk een ‘pig-nosed turtle’ (Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad of warradjan) gezien
Diezelfde middag nog even gestopt bij Jim Jim Falls waar we geen waterval aantroffen maar 2 kleine meertjes. Lekker zwemmen maar voornamelijk ploeteren over rotsen en steentjes.
’s Avonds gedropt bij een camping waar we gelukkig nog net op konden bivakkeren. Lekker gegeten, biertje gedronken en op naar bed.
Na het ontwaken en ontbijten richting een gigantische termiethoop gereden (wie regelmatig naar mijn foto’s kijkt, ziet dat ik foto’s maak van de berm. De berm is niet boeiend maar de 2 meter hoge termiethopen wel!). De foto is hieronder toegevoegd en verdient geen verdere toelichting. Behalve dat 3/4 van het bouwwerk zich ondergronds bevindt.
Daarna naar de Maguk Creek gereden en nog even kunnen zwemmen voordat we begonnen aan de lange terugreis.
Gestopt bij de lokale digeridoo boer en toch maar eentje gekocht. Al is het maar een aandenken (de didge is nu onderweg naar huis per luchtvracht ). Het is een didge met toonhoogte E en is voorzien van een tekening. De tekening bestaat uit een bos van granaatappels.
Lang verhaal: de abo’s in Northern Territory steken in de maanden juli en augustus het gras in brand. Dat doen ze al duizenden jaren. Dit is te zien aan de zwartgeblakerde stammen van de bomen. De rest van de boom is intact. Doordat de temperatuur laag is (28 graden overdag en 17 in de nacht ) gaat het vuur vanzelf uit. Op deze manier worden secties van het Kakadu park ’schoongebrand’. In de zomermaanden (onze winter zeg maar) dan zijn er geen ‘brandstoffen’ meer op de grond om een bosbrand gaande te houden. De granaatappels in Northern Territory zijn gewend aan het vuur. Ze laten pas hun vruchten vallen als er een bosbrand is geweest.
Waarom zijn er dan bosbranden in het zuiden van Australië? Daar steken ze niet ieder jaar het gras in brand zodat het zich kan opstapelen. Als het gras nu wordt aangestoken ontstaat er een bosbrand. Het verhaal gaat dat na de laatste bosbrand, er jaarlijks weer secties worden worden afgebrand.
Einde lang verhaal.
Weer terug in Darwin op Mitchell Street. Lekker ontspannen en wasjes doen. Ossi en Judith waren druk bezig met de voorbereidingen voor hun Kimberley tour. Zij gingen de volgende morgen direct op pad voor een 9daagse tour van Darwin naar Broome. Ik heb besloten om de auto er naar toe te rijden. Lekker op het gemakkie naar Broome en overal tussenstopjes maken. Voor het eerst in bijna 5 maanden ff alleen op pad. Ik zie het als een korte vakantie
Vanavond op kroegentocht door Darwin met Cris en Rich. Kijken hoe ver we kunnen komen.
