Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, bratwurst, christchurch, curry, dolfijnen, doreen, jail, kaikura, kermis, kiwi experience, Nieuw Zeeland, picton, september, wagamama, zeehonden
Nadat we waren aangekomen in Christchurch werd al snel duidelijk wat er gegeten ging worden. Naast Base Backpackers (1 van de slechtste base hostels waar ik tot nu toe ben verbleven!) zit een Indier. De Britten hadden hun zinnen gezet op een “curry”. Zo gezegd zo gedaan!
Na een biertje in het uitgestorven hostel-cafe met spoed op zoek naar een bruisende tent. We waren tenslotte toch in een van de grootste steden van Nieuw Zeeland. Maandagavond is geen stapavond maar met zijn 4′en pool spelen terwijl er een live band aan het spelen was, is toch wel heel erg! Op naar bed en einde oefening. Tevens ook einde van de groep die zich had gevormd sinds 4 september (de laatste keer dat we in Christchurch waren).
De volgende dag mezelf gericht op slapen en eten. Weinig nieuws onder de zon. ’s Avonds was ik uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. Dave werd 25 en dat werd gevierd door een etentje in Wagamama (noodles maar dan duur). Vervolgens (wederom) opzoek naar een bruisende bar. Geeindigd in een lokale bar met eigen brouwerij. De Holy Pale was erg lekker.
De volgende morgen gooide een verrassing mijn totale schema in de war. Doreen en Judith (van de kermis jeweetwel maanden terug) waren in Christchurch. Ik ontmoette Doreen in het hostel en we zijn 2 dagen onafscheidelijk geweest. We hadden aardig wat bij te praten sinds we elkaar voor het laatst gezien hadden in Cairns. Er was ondertussen nogal wat gebeurd.
Na vele bakjes koffie, sigaretten, gewandel en gebabbel waren de 2 dagen voorbij gevlogen. We waren samen met een aantal andere duitsers door Christchurch heen getrokken en kwamen via het museum uit bij een bratwurst kraampje! De verkoper bleek een duitser te zijn en sinds die ontmoeting heeft een duits stelletje er een baantje bij: bratwurst verkopen 
.
Doreen ging nu toch echt terug vliegen naar Newcastle om daar nog 1 keer voor de kermis te werken. Daarna waren de reis avonturen voor haar voorbij. Ze heeft geen zin meer om uit een tas te leven en heeft behoefte aan haar eigen bed en kast (niet heel vreemd na 1,5 jaar reizen).
Ondertussen was ik verhuist naar de gevangenis! Joepie ik was weer terug! Geen gezeik en een schoon hostel. Ik was er aan toe! Daar had ik een kamergenoot: Stijn de belg (zie eerdere berichten). Erg gezellig en hopelijk ontmoet ik hem nog een keer tijdens zijn europa-fietstocht!
De week was voorbij gevlogen en de zondag was aangebroken. De dag waarop ik weer in een Kiwi busje zou stappen. Kiwi heeft maar een aantal opstapplaatsen en Jail is daar helaas niet een van. Normaal gesproken lost een 5 minuten ritje op de bus dat probleem op. Op zondag is het busschema anders, zo bleek. Het werd dus een 35 minuten wandeling met BACKPACK, backpack en etenswaren.
In de bus gekropen bleek dat er een oud reisgenootje in de bus zat. Claire had een ander reisschema aangenomen en bleek toevallig bij mij in de bus te zitten. In ieder geval wat te praten.
De rit begaf zich richting Kaikura, een klein plaatsje waar je met dolfijnen kon zwemmen en zeehonden kon bekijken. Direct opgegeven voor het zwemmen met dolfijnen! Dat moet je toch een keer hebben gedaan! Ondertussen stopte de bus een paar keer om zeehonden te bekijken. Die gekke beesten liggen hier dus echt op de parkeerplaats te slapen. Vreemde teksten staan er op de borden: “Kijk of er geen zeehonden rond de auto liggen bij wegrijden”
In Kaikura bleek dat de zee te ruig was en dat het dolfijn zwemmen was geannuleerd. Helaas, aangezien de volgende ochtend de bus alweer vertrok 
De volgende dag opweg naar Picton, dacht ik….
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: all blacks, christchurch, coronet peak, fregburger, haka, kiwi experience, milford sound, Nieuw Zeeland, queenstown, september, snowboarden, te anua
Nadat alle adrenaline uit mijn lijf was gestroomd (van de canyon swing) was het tijd voor welverdiende rust. De volgende dag zouden we namelijk naar Milford Sound gaan. Kort door de bocht: een fjord die het vermelden waard is op de werelderfgoedlijst. Momenteel genomineerd voor de lijst van wereldwonderen.
’s Ochtends om 08:00 opgepikt door Cheese, een geweldige buschauffeur. Hij heeft ons in 4 uur via Te Anua naar Milford Sound gereden. Leuke stops gemaakt en hij had wat te vertellen, maar niet te veel . Wat betreft Milford Sound wil ik graag de foto’s laten spreken. Het is onwerkelijk mooi. Ze zijn gestopt met tellen van watervallen, zoveel zijn het er.
Na een boottochtje van 2 uur en een terugreis van 4 uur (onder tussen met veel plezier naar ‘The Indian‘ gekeken) aangekomen in Queenstown. Gaar als boter en hongerig naar de Fregburger gelopen. Vervolgens 25 minuten gewacht op een hamburger! Hij was erg lekker maar 25 minuten is ronduit dramatisch. Vooral als je een open keuken heb en je ziet 8 mensen werken aan 1 uitgifte luik. De volgende dag niet zoveel uitgevoerd behalve een bezoekje aan het reisbureau gebracht te hebben.
Daar hebben Fleurre, Adam, Nick, Claire (allen busreizigers) en ik een tochtje met een gondel geboekt welke eindigde in een haka voorstelling.
Haka is de naam van een groep ceremoniële dansen van de Maori’s uit Nieuw-Zeeland.
Leuk om te zien maar een beetje een vervanbedshow omdat ik helemaal niets weet van de Maori’s
Met de gondel weer terug en op naar de lokale hostelkroeg om de rugby wedstrijd: All Blacks – Springboks te bekijken. Een potje Nieuw Zeeland – Zuid Afrika werd een stuk interessanter omdat er een aantal Zuid-Afrikanen in de bus zaten (deze slimmerts hadden al een weddenschap verloren, daardoor moesten ze in het ijskoude zeewater zwemmen hehe).
Voordat de wedstrijd begon werd er een haka uitgevoerd.
(AB Vs England 2004 haka)
Ondanks de haka hadden de zuid afrikanen toch gewonnen en konden weer verder met avond.
De volgende dag uit mijn bedje gekropen en met Fleurre en Adam vertrokken richting Coronet Peak. Daar mochten we een dag lang gebruik maken van gehuurde kleding, snowboard en accesoires.
Omdat het einde van het seizoen in zicht is, was de bustocht richting de piste vrij groen. Verontrustend groen zeg maar.
Gelukkig bleken de pistes in zeer goede staat te zijn. Jammer dat de zon de sneeuw verpeste nadat de dag vorderde. Gaaf om weer op een plankje te staan! Heel veel lol gehad met Mark (een Aussie uit Merlbourne) en met mijn handen in mijn haar gekeken naar Fleurre en Adam. Ze wilden zo graag maar een slechte leraar en geen aanleg resulteert toch in rare valpartijen en beurs achterwerk
Ondertussen aangekomen op een maandag. De dag waarop we heel de dag in de bus zouden bivakkeren om in Christchurch te belanden. Door lekker veel te slapen was het een korte busreis.
Na 2 weken lol te hebben gehad, ging het laatste deel van de groep toch echt uit elkaar vallen. Fleurre & Adam & Nick naar het noorden (met verschillende bestemmingen), Scott naar Auckland (noorder eiland) om in een bar te gaan werken. Wat ik ga doen? Dat ben ik nu aan het uitzoeken.
Achteraf zal ik het vast wel vertellen
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, christchurch, franz josef, jetboat, kiwi experience, monteith, Nieuw Zeeland, poo pub, possum, puke pub, september, wanaka, westport
FF een paar dagen bijpraten . Sinds vorige week is er nogal wat gebeurd, niets ernstigs maar ‘t is nogal wat. Waarschijnlijk zal ik wat overslaan (of vergeten) maar dat komt vast wel goed.
Vorige week zaterdag op de Kiwi Experience bus gestapt naar Westport. Eerst een paar foto stopjes gemaakt en vervolgens aan gekomen in het niet-bruisende Westport. 8 busgenoten en ik hadden een tochtje op een jetboot geboekt: een stalen boot met 7,5 liter V8 motor (een Ford!). Dat was feest! Lastig te beschrijven en de camera is niet waterbestendig dus jullie moeten het hier mee doen: vlak langs rotsen, driften met een boot, 360 graden draaien en HEEL hard varen.
De volgende dag in de bus gestapt en richting Greymouth vertrokken. In Greymouth konden we naar een proeferij van Monteith’s. Monteith’s heeft daar een brouwerij en heeft 7 verschillende bieren. Het was de bedoeling om die in 30 minuten te proberen. Wanneer er tijd over was mochten we bijschenken. De groep bestond uit 2 bartenders, een Ier, een Brit en ik. FF een versnellingje hoger. ‘Hips’
We bleven overnachten bij Lez, de eigenaar van de Poo Pub. Een 84 jarige baas die een lekkere maaltijd heeft geserveerd, goedkoop bier en de thema avond had georganiseerd: PAARS. Facebook heeft de foto’s; de rest van de wereld mag gokken 
. Ik ben voor de net-uit-de-douche-look gegaan.
De volgende morgen langs geweest bij de Puke Pub voor ontbijt. Daar worden taarten gemaakt van possum’s (een diertje zonder natuurlijke bedreigingen: er zijn er dus veelsteveel) en laten ze video’s zien van mensen die uit helicopters springen om herten te vangen (ja je lees het goed!). Helaas laat YouTube me in de steek. Had het graag willen laten zien.
Hierna naar Franz Jozef doorgereden en verbleven in het Rainforest Resort. Een backpackers hostel met bubbelbad en eigen bar en dat alles voor 11€ per nacht: BAAS! Maar we kwamen natuurlijk voor de Franz Josef gletsjer. Dagtocht geboekt zodat we de volgende dag wat te doen hadden. Dat mag gezegd worden!
Voordat we bij de gletsjer konden komen moesten we door een regenwoud lopen. Vrij apart maar erg mooi. We (ik en nog 7 anderen) zijn heel de dag op de gletsjer geweest. Heel erg gaaf en indrukwekkend om met stijgijzers een dag in de weer te zijn. We zijn tussen scheuren in het ijs naar boven geklommen en op vlakke stukken konden we genieten van het uitzicht. Voorderest: zie Flickr
’s Avonds vroegtijdig gegeten en daarna met gang opweg naar de lokale spa. Er waren 3 verschillende baden en daar hebben we minstens 2,5 uur in doorgebracht 
Vroeg naar bed omdat we vandaag om 07:20 vertrokken naar Wanaka met verschillende mogelijkheden om foto’s te maken.
Morgen op pad naar Queenstown, dat wordt lachen
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, christchurch, edoras, lord of the rings, Nieuw Zeeland, september
Ben vandaag met een tourtje op pad geweest: een Lord of the Rings tour. Nu zijn er 130 opnamelocaties dus dat kan nog wel even duren voordat ik ze allemaal heb afgelopen
Vandaag ben ik naar Edoras geweest, om precies te zijn: de Gouden Hal van Edoras.
Tenminste de locatie. De Gouden Hal bestond uit multiplex en het heeft 8 maanden geduurd voordat het er stond. Ze hebben er 8 dagen gefilmd 
De omgeving is heel erg mooi, de foto’s zeggen de rest. Alles wat je ziet aan omgeving is in bezit van 2 boertjes (dus ook de bergen). Ze vervoeren zichzelf (na de films) per helicopter!
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, augustus, christchurch, goon, lotr, Nieuw Zeeland, westport
Ontwaakt in een cel in Christchurch. Het hostel waar ik verblijf is tot 1999 een gevangenis geweest. Heel erg gaaf gedaan: http://jail.co.nz/
PS: Ze zitten hier niet met glazen wijn aan tafel hor, maar met zakken goon. Die zijn goedkoper . Wikipedia: ‘Australian slang word for cheap box wine‘
Tot zaterdag verblijf ik hier en probeer een beetje rond te kijken in Christchurch en omgeving. Morgen een Lord Of The Rings tour! De tour brengt me naar verschillende opname locaties van de films.
Zaterdagochtend vertrekt de Kiwi bus naar de volgende halte: Westport! Kijken wat daar te beleven valt!
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, augustus, Australie, bunbury, christchurch, mandurah, Nieuw Zeeland, perth
Nadat ik vrijdag (28-08-09) voor het laatst heb gewerkt voor Lynne, ben ik terug gegaan naar het hostel waar ik de afgelopen 3 weken heb verbleven.
De afgelopen week waren Joy (een snurkende Zuid-Koreaan) en ik de enige (hol)bewoners van een 8 persoonskamer. Ruimte en stank genoeg.
Vrijdagavond nog even een potje pool gespeeld met Randy (een andere hostel-bewoner) en zijn neefje. Het spelletje was voornamelijk gebaseerd op bierdrinken. Dat was te merken in de kwaliteit van het spel en dat Randy probeerde de dame van de beveiliging probeerde te versieren . Jeweetwel: zo’n vrouw met een aantal mannelijke trekjes
Toen het tijd was om naar huis te gaan, stond er een kleine verrassing op me te wachten: mijn auto stond voor de kroeg. Tenminste een witte XJ6 met andere kentekenplaten. Even 5 seconden een kleine inzinking gehad maar realiseerde me later dat er geen dief in de wereld zijn gestolen auto voor de kroeg zou parkeren. 5 minuten later bleek dat mijn auto ook gewoon op zijn vertrouwde plekje stond
Zaterdagochtend de auto ingepakt, urenlijstje afgegeven en vertrokken richting Mandurah. In Mandurah wonen Len & Pauline Evans. Een gepensioneerd echtpaar waar ik de auto kon parkeren. De auto staat nu dus lekker droog voor 6 weken, ole ole!
De gehele dag goed verzorgd door Pauline: wijn, heerlijk eten en een douche waar ik geen slippers aan hoefde
Ze wonen in een (voor NL begrippen) gigantisch huis en ik had de familie vleugel voor mijn beschikking. Eigen kamer, douche en toilet
Het eten was geweldig maar het dessert is echt het vermelden waard: een zefgemaakte taart gevuld met appels, peren en bosbessen + 5 minuten in de oven + vanillevla = FEEST!
Jammer dat mijn maag steeds slechter op melkproducten begint te reageren :S
Zondag de metro naar Perth gepakt. Nog nooit 40 minuten in een metro gereisd die schoon was en waar je nog in kon zitten ook! Ging een wereld voor me open
Toch maar weer terug naar Perth City YHA, kost wat maar dan heb je ook wat. Een aantal bekende gezichten gezien: die zwierven er 3 weken geleden ook rond. Wat ze in de tussentijd hebben gedaan? Helemaal niets, ook niet gewerkt. Het zal wel!
Maandag lunchen met Jason (ontmoet in Derby) en even bijpraten over de afgelopen weken. Hij is druk bezig met een vriendinnetje en rijdt ieder weekend 200 km om haar op te zoeken. ‘Een kort stukje’ volgens hem
Maandagmiddag op pad met Bas en Kirstin (Utrecht). Broer en zus zijn druk op zoek naar een auto en zijn net een maand in Australie. Er is een auto gevonden maar er moest wat aan gebeuren. Ben zeer benieuwd naar hun reis verhalen (ze gaan in tegengestelde richting in wat ik heb gedaan).
Tot maandagavoond erg veel gelachen met Bas & Kirstin. Om 21:30 vertrok mijn busje naar het vliegveld. Afscheid genomen en hopelijk komen we elkaar weer tegen in Sydney.
Nu komt t! De reisorganisatie was vergeten om mijn tickets te wijzigen. Vreemd aangezien ze wel zijn gewijzigd op hun website :S
Dus Qantas (waar ik mee vlieg) wilde eerst 275 AU$ zien voordat ik ging vliegen. Dacht het dus even niet! In Nederland was er namelijk al 150€ betaald voor de wijziging. Na lekker bellen en veel praten hoefde ik geen geld te overhandigen en kon ik toch op weg!
Ik vertrok om 00:10 naar Sydney na 4 uur vliegen om 06:10 aankomen in Sydney (2 uur tijd verschil). Om 07:10 vertrok mijn vlucht naar Nieuw Zeeland en om 12:10 zou ik daar landen (nog een keer 2 uur tijdverschil). Ondanks het feit dat ik bij de nooduitgang zat en redelijk veel ruimte had, heb ik geen oog dichtgedaan.
Tegen de tijd dat het busje me weer had afgezet bij het hostel (in Christchurch) wilde ik heel erg graag naar bed en had ik geen behoefte in het verkopers-praatje van de receptioniste.
Vervolgens bed, eind oefening, rest-volgt-vast-wel-een-keer
