Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, denham, jaguar, juli, karbilla, perth, shark bay
Denham is een klein plaatsje in de Shark Bay. Een gedeelte van Australie wat op de werelderfgoedlijst staat en huis biedt aan Monkey Mia. Voordat ik aankwam in Denham een paar stopjes gemaakt. Één daarvan is Shells Beach. Een prachtig schelpenstrand waar ik een paar mensen van de Easyrider tour tegenkwam. Gezellig en erg leuk. Ze verbleven een paar dagen in Karbilla (paar honderd kilometer ten zuiden van Denham). Dus op het strand alvast een afspraak gemaakt voor de komende paar dagen.
’s Avonds een camping gevonden aan het strand van Denham. Het lag ook naast een rotonde maar dat deerde me niet. Tijdens het bekijken van de zonsondergang kwam er een XJ6 (mijn model auto) uit ‘81 (jaartje ouder dan de mijne) langs rijden. Leuk praatje gehad met de eigenares en nogal opgelucht dat er in ieder geval 2 witte XJ6’s rondrijden in Australië.
De volgende morgen naar Monkey Mia gereden. Om 07:30 worden daar namelijk dolfijnen gevoerd. Was leuk om te zien aangezien de dolfijnen voor je voeten zwemmen. Er wordt iedere dag een aantal kilo vis gevoerd dus de dolfijnen wisten precies wanneer ze act de presence moesten geven. Nadat de emmer leeg was, was het water leeg 
.
Na het voeren vertrokken naar Karbilla, nogal een omweg maar er was een duidelijk doel: 3 meiden zaten op me te wachten
Tiffany, Loraine en Tessa zaten in een huiskamer met een aantal kamers eromheen! Dat was nogal wat anders vergeleken met de hostels die ik eerder heb gehad. Geen sleutel maar een code deed deuren openen. Gelukkig hoefde ik me dus geen zorgen te maken over het verliezen van sleutels/kaarten. Aangezien Karbilla het middelpunt van de actie is (niet echt) had ik een 8 persoonskamer voor mezelf 
. Kussen en dekens verzameld en heerlijk kunnen slapen. Niet wakker worden gemaakt door kamergenoten, yes yes yes yes!
Ondertussen bleken de meiden nogal geinteresseerd in voedsel, er werden roerbakschotels en zelfgemaakte rosti’s op tafel getoverd
Lekker gevuld met al het goede en ’s avonds filmpje kijken en slapen. Op maandag 3 augustus werd er een fietstocht geboekt. We werden naar het verste puntje van Karbilla gebracht en kregen de opdracht om terug te fietsen. Prachtige kustlijn gezien vergezeld met dolfijnen en walvissen. Ondertussen bleek dat mijn conditie zich heeft verplaatst naar mijn bierspier en zich niet meer bevond in de rest van mijn lichaam. Gelukkig had ik geen Jaap of Sybe om me heen dus ik hoefde me niet te schamen. In een stuk aangekomen in Karbilla en weer een mooi stukje van de westkust gezien. Tot nu toe vind ik de westkust vele malen mooier dan de oostkust.
Na een avondje ‘fish and chips’ en een film genaamd ‘Blood Diamond’ was het bedtijd.
De volgende dag vertrokken naar Geraldton. Was pas laat vertrokken dus erg ver kon ik niet rijden. Morgen is Perth het doel. 9000 km verder dan Newcastle, 18.000 km verder op de teller (snds ik de Jaguar heb gekocht).
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: Australie, 2009, juli, exmouth, oyster bay, kangaroe, snorkellen, yadri homestead
In Exmouth opzoek gegaan naar wat werk en en verblijfplaats. Na een korte wandeling, poging gestaakt en ben verder gereden naar Yardi Homestead. Een kleine camping naast Cape Range park.
Om een campingplaats op Cape Range te krijgen dien je om 08:00 bij het kantoor van de parkwachter te staan. Realiteit is dat om 04:30 de eerste caravans, het caravanpark verlieten en ik stond om 05:40 in de rij. Nummer 8 was ik. Aangezien er maar een paar plaatsen beschikbaar zijn was ik erg benieuwd of ik er tussen kon komen.
Om 08:00 bleek dat er genoeg plaatsen beschikbaar waren! Ik kon 2 dagen verblijven op Oyster Bay. Aan het strand, geweldig uitzicht, een put om je behoefte in te doen en geen bomen (betekent: veel wind en geen schaduw). Het had wat maar toch ook weer niet
Rondom Oyster Bay waren er een aantal stranden waar je kon snorkellen en nog een paar prachtige stranden waar je (meestal in je eentje) op kon zonnebaden.
’s Middags om 5 uur was het biertijd. De complete camping (8 caravans en één tent) kwam erop af. Ik kon kennismaken met de oudere generatie van Australië. De gemiddelde leeftijd was 70 waardoor ik alle aandacht kreeg. Ben uitgenodigd voor een etentje bij Len en Pauline. Wat eigenlijk betekent: wijn drinken en ondertussen proberen wat te eten.
´s Nachts vergeten om mijn brood op te ruimen waardoor de lokale kangaroe de kans schoon zag om dat te verorberen. Vrij apart om wakker te worden, tent open te maken en een kangaroe in je voortent aan te treffen. Die vervolgens rustig verder gaat met het opeten van mijn brood. In een normale situatie niet erg maar de dichtstbijzijnde supermarkt was 90 km verderop…..
De volgende dag niet veel andere dingen gedaan als eerder vermeld maar het was de eerste keer dat ik een haai op het droge zag. Paul had een haai van 1,6 meter gevangen en maakte hem zelf schoon. Indrukwekkend aangezien een haai geen graten heeft maar een vrij groot ruggegraat. De kop was al begraven in de duinen en de rest van de haai lag op de strijkplank van Paul zijn vrouw
Aangekomen bij mijn tent bleek dat er nu 2 kangaroe´s aan het wachten waren op mijn brood. Gelukkig had ik dat nu niet buiten laten liggen.
Na twee geweldige dagen snorkelen en zwemmen (koud water! 18 graden ) afscheid genomen en teruggegaan naar Yardi Homestead caravanpark. Een douche en een wasje draaien was aangenaam.
De volgende dag zou ik namelijk gaan duiken met walvishaaien (die worden 18,3 meter!).
Dit gehele verhaal speelt zich af in een situatie waar er geen bereik is voor mobiele telefoons 
De duikschool had me een SMSje gestuurd dat de tour was geannuleerd. Dus ik stond met mijn goede gedrag om 08:00 te wachten op een pier. Vervolgens bleek dat de accu van de auto er geen zin meer in had. Sta je dan; op een pier met een auto die bekijks heeft maar geen spanning :’(
Op het gemakje gewacht totdat een Aussie (een Holden! Het kan niet erger) mijn auto wilde starten. Daarna naar de garage waar ik voor 200 AUS een nieuwe accu kon ophalen (de oude was al een paar jaar oud maar vervangen vond ik niet nodig). Nadat de accu was geinstalleerd kon ik naar het kantoor van de geannulleerde tour. Daar aangekomen werd ik weer naar mijn auto gedirigeerd. Als ik een beetje opschoot kon ik gaan duiken op Navy Pier! Cool! Toch nog duiken!
Navy Pier ligt in het noorden van Exmouth en is afgeschermt door een paar hekken omdat er een zendmast in de buurt staat (lang verhaal doet er niet toe!). Na een controlepost kwamen we aan op de pier. Een gigantisch bouwwerk waar we onder mochten duiken. Bijkomend feit: er mag daar niet worden gevist
De 2 duiken konden worden begeleid door Jenny en vonden plaats rechtonder de pier. De eerste keer dat ik een ‘plezier’duik maakte sinds het behalen van mijn certificaat en onder een bouwwerk.
Mijn duikbuddy was Lucas, een Duitser. Hij reisde al meerdere jaren en wilde zijn duikmaster halen in Thailand. Het feit dat hij nieteens wist wat een ‘buddycheck’ inhield, betekend een rooskleurige toekomst voor deze getalenteerde duiker. Nadat we van 2 meter hoogte het water in sprongen, snel uit de voeten gemaakt en aangehaakt bij Jenny. Lucas was voornamelijk bezig met het vullen vullen/legen van zijn BCD (soort van bodywarmer waar al je apparatuur aan hangt).
Omdat er niet mocht worden gevist waren er gigantische scholen met vis aanwezig, een aantal haaien vonden dat ook wel interessant. Een aantal prachtige ‘white tipped reef shark’ en een ‘grey nurse shark’ recht voor mijn neus gehad. Een ‘lionfish’ gezien. (probeer later even de nederlandse termen op te zoeken) en mezelf voornamelijk verbaasd over het bouwwerk van de pier waar we om heen zwommen.
De tweede duik bevatte veel van hetzelfde en was dus wederom prachtig. ’s Avonds de tent ingekropen en sliep binnen 5 minuten. De volgende morgen opweg naar Coral Bay.
Aangekomen in Coral bleek dat er 30 AUS moest worden betaald voor een stukje gras zonder stroom. Even een kijkje genomen in Coral Bay (campings en hostels, meer zag ik niet) en het strand bekeken. Daarna met een noodgang vertrokken, opzoek naar een camping waar ze niet de hoofdprijs vroegen. In Canarvon moest ik nog steeds 22 AUS betalen maar had geen zin om verder te rijden. De dag erna kon ik namelijk op weg naar Denham!
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, cape keraudren, exmouth, fiets, juli, tent
De volgende morgen een groepje mensen uitgezwaaid en vervolgens mijn spullen gepakt en de auto gestart. Had geen behoefte om in Broome te blijven ook al is het een erg leuk stadje en was er voldoende te beleven.
Had van Tessa (een Britse) de route van een Easyrider bus gekregen. Op die manier wist ik waar ik moest stoppen onderweg naar Perth.
’s Avonds aangekomen in Pardoo. Een klein dorpje aan het einde van 80 mile beach. Een pompbediende vertelde me over Cape Keraudren. Een park aan de kust. Voor 16,5 AU$ kon ik een nachtje kamperen op het strand. Aan een riviertje waar kampvuur was toegestaan
Had alles netjes geinstalleerd toen de parkwachter naar me toe kwam. Behalve dat ik waarschijnlijk natte voeten zou krijgen met hoog water, vertelde hij mij “dat er een krokodilletje van 2 meter was gesignaleerd. Niets om zorgen over te maken maar liever niet gaan zwemmen, dat geeft zo’n rotzooi”. Dat waren zijn woorden 
Gelukkig was hoog water rond het middaguur dus daar had ik geen last van (ik bleef maar 1 nachtje) maar hij vergat wat te vertellen….
Nadat ik wat te eten had bereid zag ik een aantal koeien het riviertje oversteken. Geen zorgen dacht ik, die beesten gaan ook slapen. Om 18:00 is het hier donker om 23:00 liepen er nog steeds koeien om mijn tent (en auto) heen. De volgende morgen heb ik een foto gemaakt van de voetstappen die stopten naast mijn tent
Nog even snel het strand op om wat foto’s te maken van het strand waar (in het juiste seizoen) de schildpadden hun eieren leggen. Erg mooi en voornamelijk stil.
Nadat alles was opgeruimd en ingepakt opweg naar Port Hedland. Een havenstadje wat voornamelijk wordt bewoond door Aboriginals. Even wat rondgekeken en verder gereden. De campings waren vol of niet echt je van het. Door gereden naar het eerst volgende roadhouse om de tent op te zetten. In Nanutarra kwam ik een tweetal fietsers tegen, deze waren 2 maanden onderweg van Darwin naar Canarvon. Niet heel veel mensen heb ik dat zien doen, vooral niet als ze gepensioneerd zijn. Ze hadden ‘vroeger’ namelijk een fietsenwinkel.
De Easyrider bus kwam voorbij getuft en omdat ik (wederom) geen bereik had was even bellen ook geen optie.
Na ‘tent inpak sessie’ nummer 125.434 in de auto gestapt en vertrokken naar Exmouth.
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, broome, juli, ossi
In Broome aangekomen en wachten op Judith en Ossi (en de anderen). Dat was ongeveer het doel van de middag toen ik aankwam in Cable Beach Backpackers. Met wachten bedoel ik eigenlijk wasjes draaien en in de hangmat liggen
Ik had er 3 nachten geboekt en was vrij benieuwd naar de verhalen van de Kimberley gangers. Kon ook niet wachten totdat alle rotzooi uit de auto was zodat ik deze een keer kon schoonmaken.
Zoals gewoonlijk was Judith niet te genieten maar de rest van de groep was opgelucht dat ze aan waren gekomen op de plaats van bestemming. Een normaal bed en de lang verwachte douche (ze hebben 4 van de 9 dagen zonder gezeten).
Na de trip tussen Darwin en Broome was ik (zelfbenoemd) steak & soep specialist dus Ossi getrakteerd op een steak-sandi (biefstukje brood!). Kennisgemaakt met de rest van de groep en op jacht naar een pub en gezelligheid. Kort maar krachtig, iedereen viel om van de slaap. Even een kijkje genomen in Diver’s Den en weer vlot naar huis. Toch nog even een Little Creatures Pale Ale (Bier uit Fremantle, wordt vervolgd) kunnen proberen en een stubby-holder (bier houder 
)gekocht
De volgende dag naar het strand geweest. Cable Beach is werkelijk waar prachtig! Mooi strand en lekker rustig. Je kon een surfplank huren maar de golven in de Oosterschelde zijn nog hoger dus ik sloeg over.
’s Avonds naar Divers Den waar we (de Kimberly groep en ik) een paar biertjes hebben geprobeerd en vervolgens weer opweg gingen naar de Ierse pub. Daar trad een bandje op en we moesten vroeg binnen zijn anders stonden we in de wachtrij. De Ierse pub leek een gigantische blunder te zijn toen we aankwamen. Er was bijna niemand en degene die aanwezig waren, waren dronken en stonken verschrikkelijk. Geen oud-bruin interieur en de bardames waren doof en zo traag als een slak.
Maar! Binnen een uur stond het bomvol met backpackers, er was inderdaad een wachtrij en iedereen nam voor lief dat het bestellen van bier eigenlijk een ontnuchteringscursus was.
De band liet bezoekers op het podium zodat deze nog even konden ‘jammen’. Leuk bedacht maar na 3 bier denkt iedereen dat hij de nieuwe Paul McCartney is.
De volgende dag een katertje uitslapen op het strand en vervolgens op weg naar het hostel waar een BBQ werd georganiseerd. Ossi had een vis gevangen dus die werd op primitieve wijze klaargemaakt. Smaakte wel erg goed. Wat voor een vis? Volgens mij een snapper maar ik weet het niet zeker.
Voor de BBQ begon vertelde Ossi dat hij niet meer met mij naar Perth wilde reizen. Dat was ff een klap in mijn gezicht. De avond voordat we vertrokken kreeg ik te horen dat de kosten voor de laatste 2200 km waren verdubbeld, ik alleen aan het reizen ben en dat ik een bak met geld op moest hoesten voor de auto. FF geen zin meer in reizen en andere activiteiten. Vloeken en bier drinken leken me een uitstekend plan. Eerst naar de bank geweest om geld te pinnen, dan was ik in ieder geval van dat gezeik af. Vervolgens BBQ verorberd en opweg naar Matzo’s, een lokale brouwerij. Prachtige locatie voor een restaurant met een bierkaart. Paar verschillende biertjes geprobeerd terwijl een lokale held zijn kunsten vertoonde op een didgeridoo.
Nadat een paar uurtjes waren verstreken ben ik vertrokken naar de bioscoop samen met Assaf en Sarah. We hadden de nieuwe Harry Potter nog niet gezien. Aanrader!
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, broome, bungle bungles, darwin, fitzroy crossing, geikie gorge, halls creek, judith, juli, katherine, kununarra, ossi
Op een zondagochtend afscheid genomen van 5 mensen die de Kakadu tour hebben gedaan. 12 uur nadat ze uit het ene busje waren gestapt, waren ze op weg met een vers busje. Ik ging weer terug naar bed, dat leek me fijner
Samen met Chris en Rich (2 Britten) gezellig een biertje gedronken. Tot aan dinsdagnacht, bedoel ik dus. Was erg gezellig en met pijn in mijn hart afscheid genomen van een boel mensen en Darwin.
Woensdagmiddag aangekomen in Katherine, dezelfde camping gevonden als de vorige keer en de rest is bekend. Geen bijster bijzondere buren of reisgenoten dus de volgende morgen was het inpakken en wegwezen.
Vanuit Katherine doorgereden naar Victoria River Roadhouse, werkelijk waar een prachtig uitzicht tussen de rode rotsen. Daarna naar Kununarra, dat ligt in Western Australia. Aangekomen bij de staatsgrens werd de Jaguar gecontroleerd op fruit en groente (dat mag je dus niet meenemen ) en werd mij verteld dat het 2 uur vroeger was. Apart maar waar.
In Kununarra een klein campingje gevonden met een paar buren die erg geinteresseerd waren in de Jaguar . De trouwauto heeft in ieder geval bekijks
Na het bekende ritueel van wakker worden en inpakken (en alles wat ertussen hoort) vertrokken naar Halls Creek. Onderweg gestopt bij een roadhouse waar ze behalve benzine ook vluchten over de Bungle Bungles aanboden. BB is een rotsformatie die is ontdekt eind jaren ‘80 en sindsdien erg in trek is. Aangezien de auto niet bepaald 4WD is, leek een vlucht toch de beste optie. Erg mooi om te zien wat regenval door de eeuwen heen kan doen met rotsen. Hopelijk zijn de foto’s duidelijk genoeg (als ik ze online krijg ). Na een vlucht van 50 minuten (en veel meer foto’s!) opweg naar Halls Creek.
Ik werd op voorhand al gewaarschuwd voor Halls Creek, het schijnt niet zo heel gezellig te zijn. Maar ik had 4 motorrijders als buren dus ik maakte me geen enkele zorgen
’s Avonds wakker geworden van een paar stelletjes die ruzie hadden maar voor de rest geen nieuws onder de zon.
Na een saai ritje (woestijn, zand, woestijn) van 2 uur kwam ik een fietser tegen met welliefst 2 aanhangers. Prachtig om te zien, nog leuker om een praatje mee te maken. Biertje aangeboden en kreeg te horen dat hij een paar jaar geleden was begonnen in Sydney (op de fiets) en dat hij blijft fietsen zolang hij onderweg werk kan vinden.
Fiets ongeveer 60 km per dag en verblijft het liefste langs rivierbeddingen. De truckstops zijn te lawaaiig en de rivierbeddingen zijn heel erg mooi. Allemaal waar maar krokodillen denken er hetzelfde over
Daarna doorgereden naar Fitzroy Crossing naar een camping waar een nederlands stel aan het werken was. FF bijpraten en vervolgens opweg naar Geikie Gorge. Wederom een rotsformatie maar deze keer was het een boottochtje wat mij verplaatste. Zoetwaterkrokodillen gezien, weer wat geleerd over rotsen en nog meer foto’s gemaakt . Het was prachtig om te zien maar foto’s doen beter hun werk dan mijn getyp.
Vanuit Fitzroy Crossing doorgereden naar Derby en daar verwachtte ik STRAND! Voor het eerst sinds Cardwell (nabij Cairns) wilde ik strand zien. Maar helaas het waren moddervlaktes :’(
’s Avonds (erg) dronken geworden met 2 jongens uit Perth die in 3 weken even naar de andere kant van Australie (Darwin) gingen en weer terug. Mooie verhalen en wederom contactgegevens uitgewisseld. Peter en Jason hebben mij (en dus ook Ossi) toegezegd om wat te regelen wat betreft onderdak en werk, OLE!
Het was 20 juli toen ik onderweg was naar Broome, weer even blijven plakken achter een roadtrain en vervolgens met een redelijke vaart naar Broome. Op dezelfde dag kwamen Ossi en Judith (met de rest natuurlijk) aan in Broome. Ze hebben een geweldige tour door de Kimberley’s gehad en waren nu voornamelijk toe aan een bed.
De komende dagen nog even feestvieren in Broome en vervolgens plannen maken voor de afdaling naar het zuiden. Of niet: het weer is daar nu heel erg slecht. Vanwege een vluchtje naar Nieu-Zeeland moet ik er voor 1 september zijn. We zullen zien
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, broome, darwin, juli, kakadu, krokodillen, slangen
Donderdagochtend om 06:00 voor de deur van het hostel opgepikt door Mark (de tourguide). Na een kort verhaaltje zijn we gedropt bij een rivier waar er krokodillen werden gevoerd. Daar mochten we eerst nog even een blackheaded python om ons nek leggen voordat we op de boot stapten.
Het voeren spreekt voor zich maar het springen van de krokodillen is vrij indrukwekkend!
Vervolgens zijn we naar een cultureel centrum gebracht waar we even rond hebben gekeken. Een aantal bloemblaadjes geprobeerd welke naar honing smaakten en op naar een heuvel met een prachtig uitzicht. De anbangbang billabong ligt naast de heuvel en is te zien in de film Crocodile Dundee.
Hierna zijn we naar een aantal rotsen gebracht waar aboriginal tekeningen te vinden zijn. Verschillende tekeningen kunnen bewonderen en daarna op naar het kamp. We sliepen in een vallei in gaastentjes. Eten werd klaargemaakt op het kampvuur (kangoeroe ole ole) en ondertussen konden onze longen botvieren op een didgeridoo.
De volgende morgen met een noodgang richting Twin Falls Gorge. Tijdens deze wandeling kwam ik erachter dat ik toch echt schoenen nodig had maar niemand had een paar schoenen (maat kano) over. Dan maar op de slippers de rotsen beklimmen. Aangekomen bij een paar prachtige watervallen en bijzonder klein strand.
Een aantal mieren gegeten die smaakten naar citrusvrucht en vervolgens het spetterpak aangetrokken om een beetje af te koelen in het water.
Na deze zwemtocht werden we naar een boot geleid die ons door het lage gedeelte van de Twin Falls voer. We mochten helaas niet zwemmen maar het water was ZEER aantrekkelijk. Mooie foto’s kunnen maken en waarschijnlijk een ‘pig-nosed turtle’ (Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad of warradjan) gezien
Diezelfde middag nog even gestopt bij Jim Jim Falls waar we geen waterval aantroffen maar 2 kleine meertjes. Lekker zwemmen maar voornamelijk ploeteren over rotsen en steentjes.
’s Avonds gedropt bij een camping waar we gelukkig nog net op konden bivakkeren. Lekker gegeten, biertje gedronken en op naar bed.
Na het ontwaken en ontbijten richting een gigantische termiethoop gereden (wie regelmatig naar mijn foto’s kijkt, ziet dat ik foto’s maak van de berm. De berm is niet boeiend maar de 2 meter hoge termiethopen wel!). De foto is hieronder toegevoegd en verdient geen verdere toelichting. Behalve dat 3/4 van het bouwwerk zich ondergronds bevindt.
Daarna naar de Maguk Creek gereden en nog even kunnen zwemmen voordat we begonnen aan de lange terugreis.
Gestopt bij de lokale digeridoo boer en toch maar eentje gekocht. Al is het maar een aandenken (de didge is nu onderweg naar huis per luchtvracht ). Het is een didge met toonhoogte E en is voorzien van een tekening. De tekening bestaat uit een bos van granaatappels.
Lang verhaal: de abo’s in Northern Territory steken in de maanden juli en augustus het gras in brand. Dat doen ze al duizenden jaren. Dit is te zien aan de zwartgeblakerde stammen van de bomen. De rest van de boom is intact. Doordat de temperatuur laag is (28 graden overdag en 17 in de nacht ) gaat het vuur vanzelf uit. Op deze manier worden secties van het Kakadu park ’schoongebrand’. In de zomermaanden (onze winter zeg maar) dan zijn er geen ‘brandstoffen’ meer op de grond om een bosbrand gaande te houden. De granaatappels in Northern Territory zijn gewend aan het vuur. Ze laten pas hun vruchten vallen als er een bosbrand is geweest.
Waarom zijn er dan bosbranden in het zuiden van Australië? Daar steken ze niet ieder jaar het gras in brand zodat het zich kan opstapelen. Als het gras nu wordt aangestoken ontstaat er een bosbrand. Het verhaal gaat dat na de laatste bosbrand, er jaarlijks weer secties worden worden afgebrand.
Einde lang verhaal.
Weer terug in Darwin op Mitchell Street. Lekker ontspannen en wasjes doen. Ossi en Judith waren druk bezig met de voorbereidingen voor hun Kimberley tour. Zij gingen de volgende morgen direct op pad voor een 9daagse tour van Darwin naar Broome. Ik heb besloten om de auto er naar toe te rijden. Lekker op het gemakkie naar Broome en overal tussenstopjes maken. Voor het eerst in bijna 5 maanden ff alleen op pad. Ik zie het als een korte vakantie
Vanavond op kroegentocht door Darwin met Cris en Rich. Kijken hoe ver we kunnen komen.
Ingedeeld onder: Van alles nog wat | Tags: 2009, Australie, camping, darwin, hughenden, juli, kakadu, mount isa, townsville, tree ways roadhouse
Zo dan, na 3 weken eindelijk vertrokken uit Cairns. Lokale horeca in tranen, hostelgenoten opgelucht. Volgende goeie
Vanuit Cairns weer terug gereden naar Townsville (naar het zuiden dus). Deze keer met Ossi en Judith. Tina is veilig aangekomen in Duitsland dus we hadden een nieuwe passagier nodig. Deze keer was dat Judith. Judith is een andere collega van de kermis en zal met ons meerijden naar Darwin.
In Townsville dezelfde camping kunnen vinden als de vorige keer en door wat slijmerij was het wederom 3 voor de prijs van 2, ole!
Kort nachtje, tentje ingepakt en op naar Hughenden.
Lang verhaal kort: ontzettend gaaf om de wisseling in landschap te kunnen zien. Vlakke woestijn met kaarsrechte wegen en vrijwel niets tussen de tankstations/dorpjes in.
De Barkly Highway was erg slecht dus het was lekker schommelen in de Jag.
In Hughenden even zitten praten met een nederlands echtpaar wat samen met de kids kriskras door Australie scheurt. Erg leuk om te horen maar ze waren beter voorbereid dan ons: ze hadden een 4WD in plaats van een limo. Dus we konden ze helaas niet volgen.
Van Hughenden naar Mount Isa, waar we weer een beetje beschaving tegenkwamen. Dat wil zeggen goedkopere benzine en supermarkten.
Lekker geslapen en wederom inpakken en wegwezen!
Van Mount Isa naar Tree Ways Roadhouse gereden. Komt feitelijk neer op de Platte Reedijk in het midden van de woestijn. En een camping dan. De Stuart Highway en de Barkly Highway kruisen elkaar hier. Niet meer dan een klein tankstation is nodig om de gigantische roadtrains te bevoorraden
Aan de praat geraakt met de Canadese en Ierse meiden die daar werkten. Gevolg was dat een trucker en een gitarist ons vergezelde. Samengevat: zaterdagavond, bier, verhalen, gitaarmuziek, vrouwen, sigaretten
Geweldige avond gehad en prachtige verhalen van de trucker gehoord.
De volgende morgen vanuit Tree Ways Roadhouse doorgereden naar Katherine. Campingje opgezocht en vroeg naar bed. De volgende morgen zouden namelijk de laatste 300 km’s (van de 2800) worden verreden naar Darwin.
In Darwin verbleven we in een hostel op Mitchell Street. Een of andere gigantische naam die er niet toe doet. Ossi en ik zijn wezen kijken in de WWII tunnels. Deze tunnels werden gebruikt voor olie opslag. Nu staan ze vol met toeristen en foto’s. Het geeft een redelijk beeld wat hier is gebeurd in 1942 en volgende jaren. Voorderest in Darwin lekker rondkijken en voorbereiden voor de 3daagse Kakadu tour!
