PimViergever.nl

Nadat alle adrenaline uit mijn lijf was gestroomd (van de canyon swing) was het tijd voor welverdiende rust. De volgende dag zouden we namelijk naar Milford Sound gaan. Kort door de bocht: een fjord die het vermelden waard is op de werelderfgoedlijst. Momenteel genomineerd voor de lijst van wereldwonderen.

’s Ochtends om 08:00 opgepikt door Cheese, een geweldige buschauffeur. Hij heeft ons in 4 uur via Te Anua naar Milford Sound gereden. Leuke stops gemaakt en hij had wat te vertellen, maar niet te veel . Wat betreft Milford Sound wil ik graag de foto’s laten spreken. Het is onwerkelijk mooi. Ze zijn gestopt met tellen van watervallen, zoveel zijn het er.

Na een boottochtje van 2 uur en een terugreis van 4 uur (onder tussen met veel plezier naar ‘The Indian‘ gekeken) aangekomen in Queenstown. Gaar als boter en hongerig naar de Fregburger gelopen. Vervolgens 25 minuten gewacht op een hamburger! Hij was erg lekker maar 25 minuten is ronduit dramatisch. Vooral als je een open keuken heb en je ziet 8 mensen werken aan 1 uitgifte luik. De volgende dag niet zoveel uitgevoerd behalve een bezoekje aan het reisbureau gebracht te hebben.

Daar hebben Fleurre, Adam, Nick, Claire (allen busreizigers) en ik een tochtje met een gondel geboekt welke eindigde in een haka voorstelling.
Haka is de naam van een groep ceremoniële dansen van de Maori’s uit Nieuw-Zeeland.
Leuk om te zien maar een beetje een vervanbedshow omdat ik helemaal niets weet van de Maori’s

Met de gondel weer terug en op naar de lokale hostelkroeg om de rugby wedstrijd: All Blacks – Springboks te bekijken. Een potje Nieuw Zeeland – Zuid Afrika werd een stuk interessanter omdat er een aantal Zuid-Afrikanen in de bus zaten (deze slimmerts hadden al een weddenschap verloren, daardoor moesten ze in het ijskoude zeewater zwemmen hehe).
Voordat de wedstrijd begon werd er een haka uitgevoerd.
(AB Vs England 2004 haka)

Ondanks de haka hadden de zuid afrikanen toch gewonnen en konden weer verder met avond.

De volgende dag uit mijn bedje gekropen en met Fleurre en Adam vertrokken richting Coronet Peak. Daar mochten we een dag lang gebruik maken van gehuurde kleding, snowboard en accesoires.
Omdat het einde van het seizoen in zicht is, was de bustocht richting de piste vrij groen. Verontrustend groen zeg maar.
Gelukkig bleken de pistes in zeer goede staat te zijn. Jammer dat de zon de sneeuw verpeste nadat de dag vorderde. Gaaf om weer op een plankje te staan! Heel veel lol gehad met Mark (een Aussie uit Merlbourne) en met mijn handen in mijn haar gekeken naar Fleurre en Adam. Ze wilden zo graag maar een slechte leraar en geen aanleg resulteert toch in rare valpartijen en beurs achterwerk

Ondertussen aangekomen op een maandag. De dag waarop we heel de dag in de bus zouden bivakkeren om in Christchurch te belanden. Door lekker veel te slapen was het een korte busreis.
Na 2 weken lol te hebben gehad, ging het laatste deel van de groep toch echt uit elkaar vallen. Fleurre & Adam & Nick naar het noorden (met verschillende bestemmingen), Scott naar Auckland (noorder eiland) om in een bar te gaan werken. Wat ik ga doen? Dat ben ik nu aan het uitzoeken.

Achteraf zal ik het vast wel vertellen